Άρθρο της Ευρώπης Κοσμίδη εκδότρια της Αχαρναικής
Η πρόσφατη συνέντευξη του πρώην Πρωθυπουργού και πρώην Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, στη δημοσιογράφο Ιρένα Αργύρη (ANT1), προκάλεσε – όπως ήταν αναμενόμενο – έντονο πολιτικό ενδιαφέρον.
Όχι μόνο για το περιεχόμενό της, αλλά για το γεγονός ότι ετέθησαν σοβαρά, καθαρά και θεσμικά ζητήματα που αφορούν την πορεία της χώρας: το μεταναστευτικό, τα ελληνοτουρκικά, την εθνική κυριαρχία, τη λειτουργία της Δημοκρατίας, την ταυτότητα της παράταξης.
Σε μια εποχή όπου η πολιτική συζήτηση συχνά εξαντλείται σε συνθήματα και επικοινωνιακά σχήματα, ο καθαρός λόγος του Αντώνη Σαμαρά έδειξε πόσο λείπει σήμερα η πολιτική με περιεχόμενο.
Θύμισε ότι η Δημοκρατία και τα κόμματα δεν λειτουργούν με πρόσωπα-μιας-χρήσης, αλλά με θεσμική συνέχεια, ιστορική μνήμη και ιδεολογικό προσανατολισμό.
Το αξιοσημείωτο δεν ήταν μόνο η συνέντευξη. Ήταν η αντίδραση.
Η κυβέρνηση επέλεξε να απαντήσει με τη φράση «κανένα σχόλιο». Μία στάση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως ουδετερότητα, αν δεν συνοδευόταν από αποστροφή για «ταμπέλες» και υπονοούμενα υποβάθμισης των όσων ειπώθηκαν.
Όμως, στην πολιτική δεν είναι όλα ίσα.
Οι δημόσιες τοποθετήσεις ενός πρώην Πρωθυπουργού και πρώην Προέδρου της παράταξης δεν είναι απλώς «μια άποψη».
Είναι θεσμικός λόγος.
Έχουν ιστορικό βάρος.
Κι όταν η απάντηση είναι η σιωπή, τότε δεν μιλάμε για αυτοπεποίθηση — μιλάμε για άρνηση να ανοίξει μια σοβαρή συζήτηση.
Η διαφωνία είναι δημοκρατικό δικαίωμα.
Η απαξίωση, όμως, είναι πολιτική αδυναμία.
Η Νέα Δημοκρατία υπήρξε μεγάλο κόμμα γιατί στηρίχθηκε σε αρχές, ταυτότητα, ιδεολογική ραχοκοκαλιά και προσωπικότητες που άφησαν έργο.
Αν γίνει ένα κόμμα χωρίς πυξίδα, χωρίς ιστορική αναφορά και χωρίς σεβασμό σε όσους το υπηρέτησαν, τότε δεν χάνει μόνο τον χαρακτήρα της. Χάνει και την κοινωνική της εμπιστοσύνη.
Η θεσμική μνήμη δεν είναι βάρος.
Είναι πυξίδα. Και όποιος την αγνοεί, απλώς πηγαίνει χωρίς προσανατολισμό.
Γι’ αυτό η συνέντευξη αυτή δεν είναι ένα ακόμα τηλεοπτικό στιγμιότυπο.
Είναι μια υπενθύμιση ότι η πολιτική δεν μπορεί να μετατραπεί σε επικοινωνιακή διαχείριση των ημερών.
Χρειάζεται καθαρό λόγο, καθαρές θέσεις και σεβασμό στους θεσμούς, στους ανθρώπους και στην ιστορία που μας έφερε ως εδώ.
Αξίζει να ακουστεί.
Και αξίζει – κυρίως – να απαντηθεί με επιχειρήματα, όχι με σιωπή.
Γιατί όταν η πολιτική επιλέγει να μη μιλά, δεν προστατεύεται.
Απλώς αφήνει άλλους να μιλούν στη θέση της.
Και η Δημοκρατία δεν προχωρά με “κανένα σχόλιο”.
Προχωρά με αλήθειες, με ευθύνη και – κυρίως – με σεβασμό σε όσους κράτησαν όρθιο αυτό που σήμερα κάποιοι θεωρούν δεδομένο.
Παρακάτω κοινοποιείται η συνέντευξη:
Μοιραστείτε το…
