Σαν τα μανιτάρια «ξεφυτρώνουν» η μία μετά την άλλη οι ανεμογεννήτριες στην Πάρνηθα, στα όρια των Δήμων Βοιωτίας και Φυλής, προκαλώντας εύλογες απορίες και πολλές αντιδράσεις. Ένα βουνό ανεκτίμητο, που αποτελεί το μεγαλύτερο ορεινό σύμπλεγμα της Αττικής, με σημαντικό ρόλο στο κλίμα της, γίνεται βορά στο κέρδος, καταδεικνύοντας ότι οι «θεωρίες συνωμοσίας» μπορεί να μην είναι και τόσο θεωρίες.
Εδώ και χρόνια εγκαθίστανται ανεμογεννήτριες στην Πάρνηθα, χωρίς ουδείς από τους κατοίκους που βρίσκονται στους πρόποδες του βουνού να αντιληφθεί πότε και από ποιο δρόμο μεταφέρονται. Το 2009 η εταιρεία «ΤΕΡΝΑ» ξεκίνησε την πρώτη εγκατάσταση ανεμογεννητριών στην Δυτική Πάρνηθα, στη Στεφάνη Βοιωτίας, ενώ τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ο πολλαπλασιασμός τους με την είσοδο και άλλων εταιριών, με αποτέλεσμα να λειτουργούν στην περιοχή ήδη 51 ανεμογεννήτριες.
Όπως αναφέρει η Συλλογικότητα «Κίνηση για την Προστασία των Νησίδων», πολλές από αυτές εγκαταστάθηκαν με κατάτμηση έργων, με αποτέλεσμα να μη χρειάζονται καν περιβαλλοντική μελέτη, ενώ αρκετές τοποθετήθηκαν μέσα σε καμένες εκτάσεις από τις πυρκαγιές του 2021. Σε αυτές προστίθενται ακόμα 26 ανεμογεννήτριες, όλες μέσα σε δάσος, ενώ έντεκα ακόμα, ύψους 200 μέτρων η κάθε μια, σχεδιάζεται να τοποθετηθούν το επόμενο διάστημα στη βόρεια Πάρνηθα, ύστερα από την απόφαση έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Χαρακτηριστικές είναι οι εικόνες που κατέγραψε ο φωτογραφικός φακός της Δ.Ο. και του doxthi.gr, στον δρόμο που συνδέει τη Χασιά με τα Δερβενοχώρια, ακριβώς στα όρια του Δήμου Φυλής με τη Βοιωτία: δεκάδες ανεμογεννήτριες, κάποιες παλιές, αλλά και αρκετές καινούριες «φυτρωμένες» κυριολεκτικά στο πολύπαθο βουνό, προκειμένου να εξυπηρετήσουν το σχέδιο για τη δημιουργία αιολικού εργοστασίου στην Πάρνηθα.
Ένα σχέδιο, με την κωδική ονομασία «Αθήνα 3Χ3», που εξυφαίνεται από το 2020 από την ΕΛΕΤΑΕΝ (Ελληνική Επιστημονική Ένωση Αιολικής Ενέργειας) και προβλέπει την εγκατάσταση τριών μικρών αιολικών εργοστασίων σε καθένα από τα τρία μεγάλα βουνά της Αττικής: Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττό. Το βασικό σκεπτικό είναι ότι η εγκατάσταση πλήρως ορατών αιολικών πάρκων, «θα συμβάλλει στην απομυθοποίηση και την εξοικείωση με τις τεχνολογίες αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και τη διάχυση της πληροφορίας για τα οφέλη της αιολικής ενέργειας».
Στο πλαίσιο αυτού του σχεδίου «Αθήνα 3Χ3», εντάσσεται και το (μεγάλο) αιολικό εργοστάσιο στην κορυφογραμμή Κουτρούλιεζα-Μουγκουλτός, εκατέρωθεν του δρόμου Χασιά – Δερβενοχώρια, μέσα στο καμένο, από τη μεγάλη πυρκαγιά, δάσος του 2007.
Τι και αν δεκάδες περιβαλλοντικές και οικολογικές οργανώσεις εκφράζουν έντονες διαμαρτυρίες και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου – φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Το κέρδος είναι, έτσι κι αλλιώς, πιο δυνατό από τη φωνή, έστω και αν καλύπτεται υπό τον μανδύα των εναλλακτικών πηγών ενέργειας. Λες και αυτές δεν έχουν να κάνουν με επιχειρηματικά συμφέροντα.
Όπως καταγγέλουν, η εγκατάσταση ανεμογεννητριών σημαίνει:
Την κοπή χιλιάδων δέντρων και τη διάνοιξη δρόμων πλάτους πάνω από δέκα μέτρα.
Τεράστιες εκσκαφές για τις βάσεις των ανεμογεννητριών σε έκταση μικρών γηπέδων.
Την αλλοίωση του φυσικού ανάγλυφου, σε ένα ήδη τραυματισμένο οικοσύστημα αλλά και άναρχη απόρριψη μπάζων στο δάσος.
Συνεχή οπτική και ηχητική ρύπανση, με χαμηλόσυχνους ήχους και υπόηχους που επηρεάζουν την υγεία ανθρώπων και ζώων, διαρκή φωτορύπανση τη νύχτα.
Σοβαρό κίνδυνο για την ορνιθοπανίδα, τα αρπακτικά και μεταναστευτικά είδη κινδυνεύουν σοβαρά από τα πτερύγια των ανεμογεννητριών.
Αιολικά πάρκα: Που αποτυπώνεται το όφελος για τους καταναλωτές;
Πριν βιαστεί κάποιος να μιλήσει για καθαρή παραγωγή ενέργειας, που ενέχει οικονομικά οφέλη στους πολίτες και έτσι αντισταθμίζει το όποιο κόστος εγκατάστασής τους, καλό είναι να κοιτάξει έναν λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος (και μετά τη τσέπη του) και να σκεφτεί ότι:
Τα αιολικά πάρκα συχνά έχουν μεγάλο κόστος εγκατάστασης και συντήρησης, το οποίο τελικά μετακυλίεται στους καταναλωτές μέσω των τιμολογίων ρεύματος, χωρίς να μειώνει ουσιαστικά το κόστος ενέργειας για τον τελικό χρήστη.
Τα κέρδη που προέρχονται από την παραγωγή αιολικής ενέργειας συχνά πηγαίνουν σε μεγάλες εταιρείες και επενδυτές, είτε ελληνικές είτε ξένες, χωρίς να δημιουργείται πραγματική οικονομική ανταπόδοση για τους τοπικούς καταναλωτές ή την κοινωνία ευρύτερα.
Η έλλειψη διαφάνειας και επαρκούς ρύθμισης επιτρέπει στα κέρδη να συγκεντρώνονται στις επιχειρήσεις παραγωγής, ενώ οι πολίτες δεν επωφελούνται από μειωμένα τιμολόγια ή απόδοσεις στα νοικοκυριά.
Η αιολική παραγωγή εξαρτάται από τις καιρικές συνθήκες και επομένως δεν εγγυάται σταθερή και φθηνή ηλεκτρική ενέργεια, με αποτέλεσμα οι πάροχοι να διατηρούν τις τιμές σε υψηλά επίπεδα ανεξάρτητα από το μερίδιο αιολικής ενέργειας στο μείγμα.
Πάρνηθα: Ένα ανεκτίμητο βουνό
Στον αντίποδα, είναι καλό στη σκέψη και το μυαλό μας, να βρίσκεται ότι η «δική μας» Πάρνηθα:
Είναι Εθνικός Δρυμός και περιοχή Natura 2000 και το μεγαλύτερο ορεινό σύμπλεγμα της Αττικής, με σημαντικό ρόλο για το κλίμα της
Φιλοξενεί πάνω από 1.100 είδη φυτών, 30 από αυτά ενδημικά.
Είναι η μοναδική περιοχή στην Ελλάδα με έναν υγιή άγριο πληθυσμό κόκκινου ελαφιού.
Φιλοξενεί πλήθος άλλων άγριων ειδών, διαθέτει πηγές και αποτελεί μοναδικό πεζοπορικό προορισμό.
Κυρίως, όμως, ότι είναι το ζωντανό καταφύγιο όλων των κατοίκων της Αθήνας, ένας χώρος όπου η φύση μπορεί να θεραπεύσει, να προσφέρει ηρεμία και να υπενθυμίσει τη σημασία της αρμονικής συνύπαρξης. Μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του 2007, 2021 και 2023, το βουνό βρίσκεται σε διαδικασία φυσικής αναγέννησης – μια ισορροπία εύθραυστη και κρίσιμη. Ωστόσο, οι άνθρωποι συχνά ξεχνούν αυτή τη λεπτή ισορροπία: οι ανθρωπογενείς παρεμβάσεις, όπως η εγκατάσταση ανεμογεννητριών που τα τελευταία χρόνια πολλαπλασιάζονται ακόμα και μέσα στη ζώνη προστασίας του Δρυμού, διαταράσσουν ανεπανόρθωτα το οικοσύστημα, ανοίγοντας πληγές στη βιοποικιλότητα και την ψυχή του τόπου.
Η Πάρνηθα δεν είναι απλώς ένα δάσος ή ένας προορισμός, αλλά ανάσας, ζωή, συνέχειας. Κάθε παρέμβαση που την τραυματίζει, πληγώνει τελικά τους ίδιους τους ανθρώπους και τα όντα που βρίσκουν καταφύγιο σε αυτήν.
Μ.Π.
Πηγή : https://doxthi.gr
